Help Jemen nu! DONEER VOOR JEMEN


We proberen elke dag te overleven 

 

Een medewerker van Islamic Relief* in Gaza vindt weinig reden tot positiviteit.

”Hoe kan ik slapen met al deze angsten die door mijn hoofd razen?”

Dit is de eerste blog die ik met jullie, mijn lezers, deel in 2024. Niemand had ooit gedacht dat wij in Gaza het nieuwe jaar zouden beginnen onder bombardementen en belegering, te midden van ontheemding en vernietigde infrastructuur. Iedereen over de hele wereld heeft hoop en voornemens voor het nieuwe jaar, maar voor elke Palestijn is er slechts één eenvoudige wens: stop deze brute vernietiging met onmiddellijke ingang.

 

”Wij zijn dankbaar voor alles wat Allah ons geeft, Alhamdoulilah ten alle tijden.”

 

We zullen doorgaan, dat is waar wij Palestijnen goed in zijn. We zullen doorgaan, ongeacht de omvang van onze verliezen.

Ik weet niet wat ik nog meer kan zeggen via deze blog, na zoveel maanden. Ik begin me vergeten en in de steek gelaten te voelen door de hele wereld. Het doden en lijden van de Palestijnen zal doorgaan en niemand zal erover praten.

 

Internationale mensenrechtenwetten

Ik herinner me toen de oorlog in Oekraïne begon, ik zag de Oekraïense vlag wapperen tijdens voetbalwedstrijden in alle grote competities ter wereld. Ik herinner me wereldwijde steuncampagnes voor Oekraïners over de hele wereld en landen die zelfs hun grenzen openden voor degenen die asiel en toevlucht zochten. Waarom gebeurt dit niet voor ons?

”Misschien denkt de wereld dat Palestijnen niet zo belangrijk zijn? Misschien maakt de wereld zich niet druk om ons leven, onze rechten, ons bestaan.”

 

Ik schaam me voor deze wereld, voor het gebrek aan naleving van internationale mensenrechtenwetten.

Ik heb geleerd dat al deze clichés alleen van toepassing zijn op bepaalde mensen. Maar wanneer een machteloze groep mensen hun recht op leven opeist, keert de wereld hun een doof oor toe. Waar er steun is, zie ik overal ter wereld demonstraties worden belemmerd. Niet alleen demonstraties, maar soms zelfs sociale mediaberichten ter ondersteuning van Palestina. Schaam je, wereldleiders.

 

 

Je vraagt je misschien af waarom ik niet vertrek…

Terwijl de wereld nog steeds geen aandacht aan ons schenkt, blijven we dag en nacht lijden. We blijven leven in gevaar, terwijl er steeds meer evacuatiebevelen worden uitgevaardigd. Nu staat bijna elk deel van de enclave onder vuur. We leven midden in een onophoudelijke strijd. Ik hoor allerlei soorten bommen, beschietingen, geweerschoten, luchtaanvallen, drones en artillerie de hele dag door.

In de kamer waar ik verblijf, schudden de schokgolven van nabije bommen constant de ramen.

Mijn moeder blijft zeggen: “Ze komen dichterbij.” En ik kan mezelf er niet van weerhouden haar te vertellen dat de dood beter is dan dit ellendige leven dat we leiden.

Je vraagt je misschien af waarom ik niet vertrek. Het is gewoon omdat er geen plek is om naartoe te gaan. In Rafah, de stad verder naar het zuiden in de Gazastrook, leven meer dan 1 miljoen mensen in extreem overvolle omstandigheden.

Ze leven in tenten gemaakt van nylon en hout. Een enkele tent is ongeveer 1,5 vierkante meter en kost ongeveer $1.000 (ongeveer €790). Er is geen grondzeil, dit is de prijs om op de grond te slapen zonder iets eronder.

 

1.000 mensen delen 1 toilet

In dit gebied zijn er geen hygiëne-, riool- of waterfaciliteiten. Meer dan 1.000 mensen delen 1 toilet, dat niet is aangesloten op een waterleiding. Je moet je eigen water meebrengen om het door te spoelen.

Gezondheidsfunctionarissen hebben melding gemaakt van een uitbraak van luchtwegaandoeningen, die kunnen verergeren naarmate het winterweer kouder wordt. Er zijn geen straten, geen eten, geen schoon drinkwater, helemaal niets.

Waarom zou ik mijn plek verlaten als ik daartoe wordt bevolen? Waarom accepteert de wereld dat Palestijnen worden rond geschoven als pionnen op een schaakbord? We zijn geen vee om van de ene plaats naar de andere te duwen.

 

Gedachten en angsten overspoelen mijn geest

Deze situatie is uitputtend. Het gaat verder dan wat mensen kunnen verdragen. Het is onmenselijk. Elke ochtend wil ik gewoon niet wakker worden, hoewel ik ’s nachts niet kan slapen. Mijn vrouw vraagt of het ongemakkelijk is om op een sofa te slapen, maar ons leven heeft me veranderd in een slapeloze man. Elke keer als ik mijn hoofd op een kussen leg, beginnen mijn gedachten met me op de loop te gaan, en het duurt uren om in slaap te vallen.

Ik denk aan mijn huis – hoe gaan we het herbouwen en waar zullen we wonen? Als we terugkeren, zullen we dan voedsel, elektriciteit en water hebben? Wat resteert er in onze stad?

”Zullen we in staat zijn onze dierbaren weer te vinden? Hoeveel van hen zullen we moeten betreuren?”

Ik denk aan het leger dat ons huis binnenvalt, ons doodt of gevangen neemt. Ik denk aan het huis van mijn moeder dat wordt getroffen door een bom. Ze hebben zulke dingen overal gedaan waar ze tot nu toe zijn gekomen en niemand in de wereld heeft hen gestopt – waarom zou het anders zijn als ze bij ons komen? Hoe kan ik slapen met al deze angsten die door mijn hoofd razen?

 

Nee, het is nog steeds niet voorbij

Elke dag, als ik wakker word, is de eerste gedachte die in me opkomt: “Is het voorbij?” en het antwoord is altijd: “Nee, het is niet voorbij”.

Ik probeer mezelf te dwingen weer te slapen, ik wil niet wakker zijn om deze realiteit onder ogen te zien.

Het doodt me en vernietigt mijn ziel. Het is een levenloos leven. We zijn als de levende doden. Al dood, maar nog niet tot rust gekomen. We horen het geluid van bommen, we rennen achter voedsel en water aan en we blijven naar de dood toe lopen.

Ik weet zeker, beste lezers, dat jullie onze zaak niet zijn vergeten. Maar vergeef alsjeblieft mijn wanhoop. Ik voel me zo alleen. Alle Palestijnen voelen zich in de steek gelaten. We proberen te overleven tegen alles en iedereen in.

 

”De hele wereld is medeplichtig. En wij zijn hier gewoon, hopend op een staakt-het-vuren.”

 

Help alsjeblieft mee om de Palestijnen in nood te ondersteunen: Doneer aan  Palestina Noodhulp.

 

Noot van de redactie: deze blog werd ingediend te midden van een snel veranderende crisis ter plaatse. De informatie was correct op 3 januari 2024.

*Deze blog is geanonimiseerd om de veiligheid van onze collega en anderen die worden genoemd te beschermen. 

Islamic Relief Nederland ∙ ANBI 003410511 ∙ ©2024 ∙ Privacy Statement ∙ Cookieverklaring