Help Jemen nu! DONEER VOOR JEMEN


Terwijl de ontheemde gezinnen in Gaza lijden onder een daling van de temperaturen. 

Beschrijft een hulpverlener* van Islamic Relief schrijnende tekorten en een december zoals geen ander.

Het is bijna 8 dagen geleden sinds de laatste keer dat ik ons verhaal met jullie deelde. We zijn deze hele tijd losgekoppeld geweest van internet en onze telefoons. Het is als in de Middeleeuwen nu in Gaza. Mensen die hun familie en vrienden willen controleren, moeten te voet reizen of met paard en wagen. Natuurlijk brengt zo’n reis enorme risico’s met zich mee in onze huidige situatie. Het deed me denken aan The Kingsroad in Game of Thrones, waar reizigers elk moment gevaar konden tegenkomen.

De situatie hier wordt elke minuut erger. De winter, zoals in Game of Thrones, is al gekomen.

 

Regen was vroeger aangenaam

Vorige week hadden we zware regenval. Regen was vroeger een aangenaam gezicht voor de Palestijnen en we genoten ervan, maar nu leven mensen in plastic tenten op straat, zonder enige vorm van verwarming. Mensen zijn in oktober al uit hun huizen gevlucht, toen het nog relatief warm was. Ze droegen lichte zomerkleding en de meesten hadden zich niet voorbereid op de winter. Het is nu erg koud en niemand heeft geschikte kleding.

Mijn kinderen hebben het koud. Mijn dochter zegt altijd dat ze buikpijn heeft. Ik zeg haar dat het goed zal komen, maar ze drinkt onrein water; ze eet slecht, voornamelijk ingeblikt voedsel; ze draagt slechts een paar lagen kleding. Het is zeker dat ze ziek zal worden. In feite, als iemand ziek wordt in huis, zal iedereen ziek worden.

Ziekenhuizen zitten vol

Gezondheidscentra en ziekenhuizen kunnen nauwelijks de stroom van gewonden in hun spoedafdelingen aan, laat staan mensen die zich ziek voelen. Een paar dagen geleden kreeg mijn broer een zware verkoudheid. Hij rilde en huilde van de pijn. Mijn moeder drong erop aan dat ik hem naar het ziekenhuis bracht, maar ik vertelde haar dat ze me uit zou lachen in het ziekenhuis als ik iemand bracht die alleen maar last had van een verkoudheid.

Ik ging naar de apotheek om wat paracetamol voor hem te halen, maar er was geen medicatie beschikbaar – heel weinig winkels hebben nog medicijnen.

Mijn collega, over wie ik je eerder heb verteld, kan geen luiers vinden voor haar dochter. Ik heb gehoord dat vrouwen in delen van de enclave geen maandverband kunnen vinden. Het is een onvoorstelbare situatie. Het Palestijnse volk moet lijden, zelfs voor de kleinste dingen.

 

 

Gaza, een levendige stad is nu ziek en bleek

Gisteren ging ik naar buiten om mijn haar te laten knippen. In de straten zie je gezichten vol wanhoop, verdriet en verlies. De stad was vroeger levendig, vol leven. Nu is het ziek en bleek. Er komt rook uit elk huis omdat mensen hout verbranden om eten klaar te maken. De straten liggen vol afval omdat er geen brandstof is voor de vrachtwagens die het normaal gesproken zouden ophalen. Sommige taxi’s zijn begonnen hun auto’s op kookolie te laten rijden – weer een Palestijnse uitvinding om zich aan te passen aan deze belegering. Het laat de auto’s rijden, maar het vervuilt de lucht en verstikt de passagiers.

Er zijn ezels en paarden in elke straat. Mensen dragen plastic jerrycans op zoek naar water. Er zijn kraampjes op de markten die batterijen, zaklampen, telefoonopladers, ingeblikt voedsel verkopen, en slechts weinig groenten zijn te vinden. De scènes zijn dystopisch.

 

De kapper vertelde me dat hij zijn zaak opgeeft. Hij legde uit dat hij geen stroom heeft om zijn gereedschap op te laden. De eigenaar van het gebouw wil hem eruit schoppen en de ruimte gebruiken. Hij kan de huur niet betalen omdat hij niet werkt. Het is alleen omdat ik klant was bij zijn vader dat hij me verwelkomde en mijn haar knipte.

 

 

Vieringen over de hele wereld, behalve in Gaza

Beste lezers, we staan ​​volledig op instorten. We hebben onze geliefde familieleden en vrienden verloren, onze huizen, onze straten en onze stad. We proberen ondanks al deze verliezen rechtop te staan, maar het lukt niet. Het doet me pijn om december in ontheemding door te brengen. Ik herinner me Gaza rond deze tijd van het jaar als vol met versieringen, lichten en kleuren. Ik zou door de straten lopen en de kledingwinkels eindejaar uitverkopen zien houden, restaurants speciale aanbiedingen maken, en veel plaatsen kerstevenementen aankondigen.

Dit jaar zie ik mensen over de hele wereld feestvieren, maar in Gaza beleven we moeilijke tijden. De hele wereld koopt cadeautjes, maar wij zijn blij als we een kilo zout of een ons koffie kunnen vinden. Luisterend naar zoemende drones en het geluid van bommen en explosies.

Het spijt me, mijn lezers, ik wil niet dat jullie vieringen stoppen, maar ik wil dat ons verhaal doorgaat en ik wil dat deze oorlog nu eindigt. 

 

gaza

Help alsjeblieft mee om mensen in nood in Palestina Gaza te ondersteunen: Doneer aan  Palestina Noodhulp.

 

Noot van de redactie: deze blog werd ingediend te midden van een snel veranderende crisis ter plaatse. De informatie was correct op 18 december 2023.

*Deze blog is geanonimiseerd om de veiligheid van onze collega en anderen die worden genoemd te beschermen. 

Islamic Relief Nederland ∙ ANBI 003410511 ∙ ©2024 ∙ Privacy Statement ∙ Cookieverklaring