Sadaqa Jarijah Doneer Waterproject


Hoeveel mensen in Gaza moeten sterven voordat dit stopt?

Pleitend voor een onmiddellijk en blijvend staakt-het-vuren, verteld een medewerker van Islamic Relief* in Gaza met meer dan 100 dagen van lijden.

 

Helaas hebben wij onlangs de mijlpaal van 100 dagen gepasseerd sinds het bombardement op Gaza begon.

Op dat moment konden onze collega’s in Gaza geen toegang krijgen tot internet, omdat er herhaaldelijk telecommunicatiediensten in Gaza zijn afgesloten. Onze collega schreef deze blog destijds, maar kon deze nu pas met ons delen.

mensen in gaza

 

”Terwijl ik dit schrijf, hebben wij, de mensen in Gaza 100 dagen van ons leven in marteling en lijden geleefd.”

 

Ik weet niet wanneer ik dit verslag naar mijn collega’s van Islamic Relief kan sturen om te publiceren, dus wie weet hoeveel meer dagen van verschrikking er voorbij zullen zijn voordat je deze woorden leest.

 

 

Dit zijn de ergste dagen van mijn leven

De ergste dagen in de Palestijnse geschiedenis. Bijna 2 miljoen mensen worden gedwongen hun huizen te verlaten om onder de ergste omstandigheden te leven. Ze worden beroofd van alle basisbehoeften van het leven: water, voedsel, kleding en onderdak.

In 100 dagen zijn ongeveer 23.000 mensen gedood. Dat is niet zomaar een nummer. Het zijn mensen die hoop en dromen hadden. Ongeveer 60.000 mensen zijn gewond geraakt en 7.000 worden nog steeds vermist, misschien ergens onder het puin van vernietigde huizen. Volgens de Verenigde Naties zijn 70% van de wooneenheden gedeeltelijk of volledig beschadigd.

Wie moet er nog meer worden gedood, en wat moet er nog meer worden vernietigd voordat deze brute oorlog stopt? Hoeveel meer lijden moet de wereld zien voordat er actie wordt ondernomen en er wordt gevraagd om een staakt-het-vuren?

gaza

 

Mijn dochter wil gewoon naar huis

Ik kan de eenvoudigste wens van mijn dochter niet vervullen: naar huis gaan.

Gisteren kwam mijn dochter naar me toe, huilend. Ze zei: “Ik mis ons huis. Ik wou dat ik met mijn speelgoed kon spelen.” Haar tranen verstikten me, en ik huilde bijna ook. Ik slaagde erin haar, met een gebroken stem, te vertellen om te blijven bidden tot Allah dat we naar huis terugkeren.

Wij blijven dromen van die dag dat we terugkeren. Ik weet dat we terug zullen gaan naar een verwoeste stad, maar ik zou deze ontheemding bijna met alles willen ruilen.

Ik mis het comfort van mijn kamer. Het lezen van mijn boeken. De ochtendkoffie. Ik mis het horen van schoolkinderen die ’s ochtends naar hun lessen haasten. Het naar zee gaan met mijn vrouw en kinderen. Ik mis het werken met mijn collega’s van Islamic Relief, op kantoor.

 

 

Een nachtmerrie in waaktoestand

Je leven van je afgenomen zien worden is onvoorstelbaar. Dit is onwerkelijk voor mij. Ik blijf denken dat dit misschien gewoon een nachtmerrie is waar we uit zullen ontwaken.

Wij weten dat we na terugkeer naar onze stad meer zullen lijden. Ik heb verontrustende beelden gezien van de vernielde huizen en verwoeste straten. Er is een journalist die ik volg op sociale media die in Gaza-Stad is gebleven tijdens de grondoperatie. Hij slaagde erin internet te krijgen en loopt door de straten terwijl hij de huizen filmt van mensen die nu ontheemd zijn.

De mensen in Gaza willen gewoon een foto zien, waarop te zien is dat hun huis nog overeind staat. Dat is hun hoop op terugkeer.

Mensen in Gaza melden dat ze niet genoeg voedsel of schoon drinkwater hebben. Mijn vriend heeft een 2-jarige dochter en vertelde me: “Ik draag lege flessen en loop 2-4 km op zoek naar schoon water. Volwassenen kunnen dorst verdragen, maar mijn dochter kan dat niet.” Het is triest dat iemand zijn kinderen geen water kan brengen.

Ik weet niet hoe deze kinderen zullen opgroeien en geloven in een rechtvaardige wereld. Deze kinderen worden beroofd van hun onderwijs, hun recht om te spelen, hun recht om in vrede te leven, om te eten en gevoed te worden. Het is verwoestend.

mensen in gaza

 

Welke toekomst staat Palestijnse kinderen te wachten?

Mijn zoon zat in de eerste klas van school, en voor deze oorlog leerde hij de basis van schrijven en lezen. Hij heeft zoveel tijd op school gemist. Als dit voorbij is, zullen er weinig opties zijn voor onderwijs, omdat veel scholen zijn vernietigd. Misschien krijgt mijn zoon geen andere kans om goed te leren lezen en schrijven, misschien is zijn school vernietigd. Misschien is zijn toekomst op deze plek verdwenen.

Ik weet niet hoe deze kinderen zullen opgroeien en geloven in een rechtvaardige wereld.

Deze kinderen zijn beroofd van hun onderwijs, hun recht om te spelen, hun recht om in vrede te leven, om te eten en gevoed te worden. Het is verwoestend.

 

100 dagen, mijn beste lezers

Ik verloor mijn huis. Mijn broer en mijn zus verloren ook hun huizen. Mijn collega’s van Islamic Relief hebben allemaal verschillende verliezen geleden. Een collega heeft net een nieuw huis gekocht. Ze was bezig met het afmaken en decoreren ervan. Ze heeft 8 maanden besteed aan het selecteren van de verf, de gordijnen, de tapijten, alles.

Haar flat en het hele gebouw zijn gesloopt – maar ze moet nog vele jaren betalen om de banklening af te lossen die ze heeft afgesloten om het te kopen.

Bijna alle mensen in Gaza hebben een vergelijkbaar verhaal. De afgelopen 100 dagen stromen ons leven uit onze aderen. Elke dag van dit lijden is een steek in het hart. We zijn al 100 dagen dood, hoewel we op de een of andere manier nog steeds lopen. Nu zijn we geen helden, maar kwetsbare mensen. We hebben een grote prijs betaald, met ons eigen vlees. En hebben nu genoeg gehad.

 

We hebben allemaal maar één wens, slechts één wens: een einde aan dit alles. Onmiddellijk, blijvend staakt-het-vuren nu.

Help alsjeblieft mee om de Palestijnen in nood te ondersteunen: Doneer aan  Palestina Noodhulp.

 

Noot van de redactie: deze blog werd ingediend te midden van een snel veranderende crisis ter plaatse. Palestijnen markeerden 100 dagen van crisis op 14 januari 2024, maar problemen met de toegang tot internet binnen de belegerde enclave hebben onze collega ervan weerhouden zijn blog eerder te delen. De informatie was correct op 29 januari 2024.

*Deze blog is geanonimiseerd om de veiligheid van onze collega en anderen die worden genoemd te beschermen. 

Islamic Relief Nederland ∙ ANBI 003410511 ∙ ©2024 ∙ Privacy Statement ∙ Cookieverklaring